Een geïsoleerde gemeenschap
Gjoa Haven, een Inuit-gemeenschap met zo'n 1.200 inwoners, ligt aan een kleine baai op het verder onbewoonde Canadese eiland King William.

Het grootste deel van het jaar is het dorpje omgeven door ijs, sneeuw en kilometers bevroren toendra. Het dichtstbij gelegen dorp Taloyoak ligt 135 kilometer verder op het vaste land. In de winter is Gjoa Haven alleen bereikbaar op de sneeuwscooter, of per vliegtuig, maar een ticket van 2.500 dollar is voor de meeste Inuit veel te duur. Door de geïsoleerde ligging komen de meeste bewoners bijna hun hele leven Gjoa Haven niet uit. De werkeloosheid is hoog en als gevolg daarvan is er weinig geld. Een goede opleiding is voor bijna niemand weggelegd en dus hebben de meeste Inuit weinig tot geen toekomstperspectief. Noodgedwongen leven meerdere generaties van een familie samen in een veel te klein huis.

Door de lange winters, met een paar uur licht per dag en het dagelijks gevecht met de barre en extreme weersomstandigheden, lopen de gemoederen in Gjoa Haven vaak hoog op. De twee politieagenten van het dorp moeten soms drie keer per nacht ingrijpen wegens huiselijk geweld en drankmisbruik.
Sacha over deze foto:
"Als je van de kou van buiten naar binnen gaat, heeft je camera zeker een half uur tijd nodig om te acclimatiseren. Die tijd gebruik ik graag om de mensen die ik wil fotograferen beter te leren kennen. Zo heb ik al een soort Fly on the Wall deze foto’s kunnen maken, omdat ze al zo gewend waren aan mijn aanwezigheid. Bijvoorbeeld hier in het huis van Paul Eikuallaq, waar hij woont hier met zijn vrouw Rebecca, kinderen en kleinkinderen. Na een tijdje waren ze zich niet meer bewust van mijn aanwezigheid en gingen ze ongestoord door met waar ze mee bezig waren."
Camera instellingen:
Sluitertijd: 1/60
Diafragma: F2.8
ISO: ISO 320
Brandpunt afstand: 24mm
Genomen met: NIKON D810
Lens: 24.0-70.0 mm f/2.8