Sacha's verhaal

Sacha de Boer vertelt meer over haar reis naar Gjoa Haven.

Voorwoord

"De Noordpool oefent een grote aantrekkingskracht uit op avonturiers. Zo ook op mij als fotograaf. In 2008 was ik er samen met journaliste Babs Assink voor het eerst, in het kleine dorp Gjoa Haven. Destijds waren we er om de gevolgen van klimaatverandering vast te leggen en te zien wat dat voor impact had op de lokale bevolking.

We spraken veel bewoners en waren onder de indruk van hun leven en hun persoonlijke verhalen. In 2008 zagen we al dat tradities veranderden. Jongeren die niet meer willen doen wat hun ouders en hun voorouders deden. Niet meer van de jacht willen leven, zich niet meer willen hullen in pelsjassen, maar skinny jeans en Uggs dragen. De nieuwe generatie wil tv-kijken, heeft een online leven, eet diepvriespizza en drinkt cola. Eigenlijk niet anders dan wat alle jongeren willen. Alleen is in Gjoa Haven de generatiekloof een stuk groter dan bij ons in de westerse wereld. Of de zuidelijke wereld, zoals zij het noemen.

"Fotograferen en filmen op de Noordpool is een uitdaging: de harde wind, de snijdende kou, storm en mist teisteren de apparatuur. Dat vraagt om een zeer zorgvuldige voorbereiding"

Gjoa Haven is bijna een wetenschappelijk experiment, een soort laboratoriumsetting: het enige dorp op een eiland, geïsoleerd van de buitenwereld. Twee maanden per jaar is het dorp bereikbaar per boot.

Er landt een vliegtuigje zolang het niet te hard waait, niet mist of niet sneeuwt. En anders kom je Gjoa Haven gewoon niet in of uit. Een vliegticket kost een paar duizend dollar en is dus alleen bereikbaar voor mensen die er heel lang voor gespaard hebben. Ik was benieuwd hoe het nu is, acht jaar later, met het dorp en de mensen die ik destijds heb gesproken.

In deze bijlage een selectie van de verhalen die ik heb verzameld tijdens mijn tweede bezoek aan Gjoa Haven. Groot, klein, indrukwekkend en soms confronterend. Het moge duidelijk zijn, dit is een gemeenschap in transitie, op vele vlakken.”

Sacha de Boer

Het team

In samenwerking met Nikon zijn drie korte documentaires gemaakt over fotografe Sacha de Boer, die tot voor kort bij het grote publiek bekend was als nieuwslezer van het NOS-Achtuurjournaal. Regisseur Lennart Verstegen legde vast wat de beroepsfotografe drijft op haar reis naar de Noordpool. Hoe fotografeert ze in extreme omstandigheden, met temperaturen die kunnen oplopen tot -30. Hoe zorgt ze ervoor dat haar fotocamera niet bevriest en ondanks de snijdende kou toch de gedroomde foto weet te maken?


Geluidsman Oliver Pattinama registreert alle audio; harde wind, een lachende Sacha, geroesemoes – het is alsof je zelf deel uitmaakt van de crew. Om zijn apparatuur warm te houden heeft hij een schapenvel om zijn geluidstas gemaakt. Van onschatbare waarde, net als zijn heatpacks, bedoeld om de accu’s warm te houden. Maar als de dames koude vingers hebben, zijn ze ook perfect voor in de handschoenen. Want ook warme vingers zijn essentieel voor de beste foto’s.

"Bijna twee dagen hebben we doorgebracht in dit houten bakje op een slee achter een sneeuwscooter, in de jacht op kariboe op de toendra. Het is een wonder dat Lennart niet alleen maar schokkerige beelden heeft gemaakt; we hebben wat afgestuiterd!"

"Vorige keer werden we nog aangevallen door een losgeslagen husky, maar deze wilde volgens de loodgieter (op de trap) alleen maar een ‘belly rub’. Was ik meteen over mijn husky-angst heen!"

"De crew; geluidsman Oliver Pattinama, filmer Lennart Verstegen en ik. Vastgelegd door onze producer, journalist en chauffeur Babs Assink, voor de gigantische Dodge Ram die we van Canadees Charlie mochten lenen."